...و آنچه ناگفتنی است در پس سه نقطه هایی می کارم که کس را توان خواندن آنها نیست جز آنکه می داند و جز آنکه اوست که همیشه می دانسته..

من در این صفحات اندک جهانی را میبینم که می توان بر آن رنگ عشق پاشید.

امروزه صحبت بر سر جهانی سازی است.. جهانی سازی همه چیز  جهانی سازی همه کس...

من جهانی شوم .من جهانی بپوشم من جهانی....

آنچه کمتر در معرفت جهان می گنجد انگار انسان است. اینجا انسان چه غریب است . اینجا عشق چه بوی بیگانه ای می دهد. اینجا تفکر در ورای ثانیه ها می میرد و کس را خبر از آن نیست که چرا؟

و کس را خبر از آن نیست که چرا نیاندیشیم که چگونه بیاندیشیم وچگونه از تک یاخته های سلولی اذهان پریشان شده امروزمان کمک بگیریم تا باشد که روزی نه دیر..همین روزها همین ثانیه ها...

من در ورطه این لحظه های نا پاک آشتی گم نمی شوم گر چه این روزها روزگار غربت لحظه های زمین من است اما دست می سایم باز بر همین ثانیه ها که باشد تا غربت را به خانه غربت رهنمون کنم.

زیرا در این سرا نه من جاودانم و نه خانه ای از جنس زمان دارم. من در این زمین اندکی دیگر میمانم و سپس پرواز...

پرواز به سمت همان جهانی که جهانی است..یک جهان که همه در آن جز حقیقت نمی بینند همه در آن جز حضور عشق نمی بییند..

اینجا بلاگی است نه برای من ..بلکه برای ما . آری من تنها دیده میشوم و تنها راه میروم و تنها...

اما این تنهایی  تنها از برای من است؟ آیابه راستی همه آنانکه تنها قدم می زنند.. تنها قدم می زنند؟

آری این است جهانی که باید بسازیم بر مبنای انسان..انسان را جهانی کنیم .آدم از برای این زمین است...آنگاه که اندیشه هایمان ..افکارمان..ایدههایمان..و هستمان جهانی شود..دیگر چه کس مارا می تواند که برخیزاند از این جهان...

فراموش نکنیم که در فطرت انسان(..(نه آدم)(که آدم چار چوبی است موقت)..) جهان همه یکپارچه است. و در این یکپارچگی اصل حقیقت فطرت پیدای پیداست...

[ ]
+ نوشته شده در ساعت9:48 توسط امید اسکندری

امروز و این لحظه آغاز ثانیه های حضور من در این بلاگ جدید هست.من سپاسگذار دوستانی هستم که این بلاگ رو طراحی کردن و به من و ما فرصتی داده اند تا بنگاریم و بیاموزیم که بنگاریم.سپاس.
انچه در ذهنم داشتم امروز بر این صفحات اندک می پاشم .در همین روزها در یک کنفرانسی شرکت کردم که عنوانش جهانی سازی و چالشهای نوین پیش رو بود. این کنفرانس در ایران شکل گرفت و همکنون که می نویسم ادامه این کنفرانس در دانشگاه شیراز در حال انجام است.
برای من بسی جای خشنودی بود که در این کنفرانس نیز از زبان دوستانی شنیدم که در ارتباط با جهانی سازی وتشکیل جهانی در ارتباط با مو ضوعات انسانی سخن می گفتند.
این ایده مدتهاست که در ذهن من رقم خورده. اما آ یا به واقع کسی به ساختن جهانی بر اساس معیارهای فطرت پاک بشری می اندیشد؟ یا آنهنگام که آنرا در ستیز با منافع نا زیبای زمینی خود ببیند از آن سر  باز   میزند؟ که در اینصورت باید گفت افسوس و افسوس
و من همینک می گویم که افسوس و افسوس...زیرا آنچه که در زمره تجربياتم تا کنون يافته ام ياداور همين فعليت افعال بشر امروز است..
در هر حال در همين کلام آغازين حضور چنين کنفرانسي را با شرکت دکتر يان آرت شولت که از اساتيد مطرح دانشگاه واريک انگلستان هستند را به فال نيک مي گيرم. و خشنودم.خشنود از اين بابت که باشد تا شايد در ايام آينده شکل بگيرد جهاني بر اساس فطرت پاک انسانيت بشر.

[ ]
+ نوشته شده در ساعت13:51 توسط امید اسکندری