گاه فشار روزگار زمینی بسیار زیاد می شود. چه می شود کرد.

جریان فعالیت یک رونامه نگار شاید این مجال را می رباید که بیشتر در خود سفر کند یا بیشتر به خود بیاندیشد.

کمی انطرفتر از جریانهای اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی و غیره زندگی به گونه ای دیگر جاریست.

اگر اندکی بایستیم احساس می کنیم که از زمانه عقب می افتیم .شاید هم از اطرافیان از دوستان از فامیل از این و از آن..

هیچگاه با خود اندیشیده ایم که ممکن است از خودمان عقب بیافتیم..

کمی فکر کنیم بد نیست..

از این و از آن عقب افتادن برایمان مهم است... چگونه میشود که از خودمان عقب افتادن برایمان اصلا مهم نیست...!!!

به راستی این مهم .. چرا هیچگاه در تفکرمان جای نمی گیرد...

هی...

از خودمان عقب افتاده ایم...