قلم بر دست می چرخد

اشک بر کناره چشم ،آه بر گوشه ای از گلو ، غم در انتهای چشم ، خستگی بر سراپا ،

ناله بر دهان ، و انده بر تمامی قلب...

دلتنگی بر ریشه های جان ، و جان که ملول است از بی او بودن.

شکوه سبزینهای تنم گم شده است.

غرور لبخندهای کودکانه ام ناپیداست..

به آ گهی در آورم ،گمشده های خویش را

بل! که کسی در بیغوله ای دیده باشدشان!